Autorzy zdjęć: Jan Bułhak, Janusz Bułhak, Lech Charewicz, Maria Chrząszczowa, Antonina Garnuszewska, Edward Hartwig, Leonard Jabrzemski, Irena Jarosińska-Małek, Adam Kaczkowski, Edmund Kupiecki, Maria Niezabitowska-Łucyk, Leonard Sempoliński

„Żyjemy pod znakiem Warszawy”
Czy Warszawę odbudowano, czy przywrócono do życia? Odpowiedzi były i są podzielone. I zapewne zostanie tak jeszcze długo, bo motyw odbudowy Warszawy nie jest jeszcze tematem zamkniętym. Faktem jednak jest, że powojenne okoliczności, skala zniszczeń i ograniczone środki wymagały od tego pokolenia, marzycielskiej czy wręcz szaleńczej odwagi i wysiłku, by zobaczyć w morzu ruin swoje miasto.
Myśląc o odbudowie Warszawy skupiamy się często na jej architekturze, na powstałych wokół niej kontrowersjach, odbudowanych i zniszczonych kamienicach i zabytkach, na politycznych zawirowaniach. Ale za tą nową rekonstrukcją i odbudową miasta stoją ludzie,
ci z wizją – architekci i urbaniści, konserwatorzy i historycy sztuki, i ci, którzy chcieli po prostu wrócić do swoich domów. Warszawiacy, którzy żyli jakby w trzech wymiarach czasu: pamięcią wojenną, na zgliszczach i w wizji odbudowanej Warszawy. Dlatego też, obok zdjęć, na wystawie oddajemy głos ludziom, którzy projektowali, budowali, walczyli o każdy zabytek, zachwycali się powstałymi osiedlami, czy też wątpili w ten narodowy zryw odbudowy. W powojennej Warszawie fotografie zachowanego miasta były jak testament dawnej stolicy. Służyły za dokument, zbiór inwentarzowy, pamięć i pytanie – jakie miasto ma powstać? Każda odbudowana kamienica, każda oddana ulica, most, czy osiedle były powodem do wielkiej dumy. Architektura stawała się wartością już nie tylko użytkową, co symbolem zwycięstwa i przetrwania. Widać to też na wielu zdjęciach z okresu odbudowy.
Chodząc po ulicach stolicy nie zapominajmy o tych warszawskich marzycielach: fotografach, architektach, urbanistach, literatach, dziennikarzach, hutnikach, profesorach, uczniach i studentach, rzeźbiarzach, artystach, „stachanowcach” i przodownikach, brukarzach, murarzach, dekarzach, cieślach, hydraulikach …

Już po raz trzeci warszawska Starówka zamieniła się w kulturalne centrum stolicy!
W weekend 18–19 lipca organizatorzy zaprasili do wspólnego świętowania 72. rocznicy odbudowy warszawskiej Starówki – miejsca  wyjątkowego, które jest symbolem siły i odrodzenia Warszawy.

W sobotę, w ramach wydarzenia „Warszawa w odbudowie”, odbyły się oprowadzania po wystawie, które poprowadziła Iza Pajdała – kuratorka, historyczka sztuki I badaczka fotografii. Spotkanie było niepowtarzalną okazją, by spojrzeć na powojenną Warszawę oczami najwybitniejszych polskich fotografów i fotografek lat 40. I 50. XX wieku. m. in. Marii Niezabitowskiej, Jana Bułhaka, Lecha Charewicza, Edwarda Hardwiga, Leonarda Jabrzemskiego, Edmunta Kupieckiego, Adama Kaczkowskiego, Jana Morka, Macieja Osieckiego, Marka Proppe, Andrzeja Rytla oraz Leonarda Sempolińskiego.
Podczas Urodzin Starówki w sobotę 19 lipca od godziny 12:00 do godziny 17:00 w Starej Galerii ZPAF odbyły się warsztaty kolażu, które poprowadziła Karolina Falkiewicz.

Wernisaż wystawy z udziałem prezesa ZPAF - Adama Tuchlińskiego, kuratorek - Anny Michalak-Pawłowskiej i Izy Pajdały a także nestora warszawskiego środowiska - Lecha Charewicza. Na koniec pamiątkowe zdjęcie uczestniczących w otwarciu wystawy.
Fotografie: Zbigniew Furman, Anna Michalak - Pawłowska, Artur Pawłowski.