11 grudnia 2019 roku Rada Artystyczna przyjęła do ZPAF nowych członków
do Okręgu Warszawskiego: Rafała Stankiewicza i Piotra Wójcika
oraz do Okręgu Lubelskiego: Emila Ziębę i Tomasza Wójcickiego
Przepraszając za zwłokę, gratulujemy i witamy w naszych szeregach! 

Rafał Stankiewicz, rocznik ’74, mieszka i pracuje w Warszawie,
wprowadzający do Okręgu Warszawskiego: Kamila Sammler i Sergiusz Sachno.
Przygodę z fotografią rozpoczął we wczesnej młodości. Wierny fotografii czarno-białej i tradycyjnej technice. Nigdy nie rozstaje się ze swoją Leicą. Skupia się na długoterminowych projektach fotograficznych.
Od wielu lat działa w ruchu fotograficznym. Uczestnik i organizator twórczych plenerów fotograficznych. Pomimo bogatego archiwum, dopiero w ostatnich latach zdecydował się na udział w wystawach zbiorowych i indywidualnych, uważając że osiągnął odpowiednią dojrzałość. W swojej twórczości początkowo intuicyjnie a następnie świadomie nawiązuje do idei decentryzmu. Prezentowane obok prace można zobaczyć na wystawie „Poza kadrem - ujęcie decentrystyczne” w ostrowieckiej Galerii Fotografii MCK. 

Piotr Wójcik, rocznik ’67, mieszka w Warszawie,
wprowadzający do Okręgu Warszawskiego: Andrzej Iwańczuk i Maciek Nabrdalik.
Studiował na Akademii teologii Katolickiej. Fotograf, dokumentalista, wykładowca fotoreportażu w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi oraz na Wydziale Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii Uniwersytetu Warszawskiego, prezes Fundacji Picture Doc.
Autor dokumentalnych projektów fotograficznych, filmowych i multimedialnych. Od 1989 roku fotoreporter a od 2000 roku do 2011 szef działu fotograficznego Gazety Wyborczej. Autor książek pt: „Cyganie z obu stron Karpat”  2000 i „Polskie Wolności”  2014. Kurator wystaw, m.in. „Ludzie, Wydarzenia Przemiany” pokazywanej w Narodowej Galerii Sztuki Zachęta. Autor projektów dokumentalnych poświęconych społeczności romskiej w Europie oraz problemów społecznych w Polsce. Jego prace pokazywane były na wystawach w Polsce, w Niemczech, we Francji, we Włoszech, na Węgrzech, w Czechach, Słowacji i Szwecji. Laureat nagród prasowych i fotograficznych. Ostatnie jego projekty dokumentalne: „Pamięć Pracy” - 2012 „Wolność”  i „Wolności PL-RU” - 2014-2015, „Katowice 150+1” - 2015, „Imiennicy. Polska 2018”
- 2018 oraz „30/100_PL” - 2019. Więcej na stronie Fundacji Picture.doc 

Emil Zięba [używa pseudonimu: Dzemski], rocznik ’74, mieszka w Lublinie,
wprowadzający do Okręgu Lubelskiego: Lucjan Demidowski i Robert Pranagal.
Jest absolwentem Wydziału Chemii UMCS. Obecnie pracuje w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II. Fotografuje od lat, zaczynał jeszcze w technice tradycyjnej. Zajmuje się szerokim spektrum tematyki fotograficznej: fotografią pejzażową, mikrofotografią, fotografią architektury, fotografią teatralną. Fotografuje w technice cyfrowej, a także tradycyjnej.
Jeden z pierwszych członków i były wiceprezes Grupy Fotografów Lubelskich działającej przy UMCS, obecnie członek honorowy. Wieloletni członek Lubelskiego Towarzystwa Fotograficznego im. Edwarda Hartwiga (do 2018 roku), gdzie był także członkiem rady artystycznej. Twórca, założyciel i prowadzący Koło fotograficzne „Poczekajka” przy parafii oo. Kapucynów w Lublinie (2015 – do teraz) a także Galerii w Amfiteatrze (w tymże kościele parafialnym) oraz kurator wielu wystaw pokazywanych w tej galerii. Autor wystaw zbiorowych i indywidualnych: „Kobieta”, „Kobieta 2”, „MAAT Festiwal”, Wystawa po Międzynarodowych Spotkaniach Teatrów Tańca, wystawy poplenerowe Koła fotograficznego Poczekajka, Doroczne wystawy Lubelskiego Towarzystwa Fotograficznego, wystawa powarsztatowa z Bogdanem Konopką, „Teatrum Lucis”, „Teatrum lucis II”, „Sztuka czy nauka”. Jest także redaktorem artystycznym i fotografem parafialnego miesięcznika „Zwiastun”. Współpracuje z Lubelskim Teatrem Tańca (fotografia spektakli), grupą Flamenco Inaczej (fotografia spektakli, plenerowa, tworzenie scenografii i filmowanie), z chórem i orkiestrą Camerata Lubelska (fotografia koncertowa).
W fotografii poszukuje nieznanych światów, niewidzialnych dla ludzkiego oka, czasem zwodniczych i abstrakcyjnych, ale i tętniących życiową siłą. Z drugiej strony przygląda się współczesnej architekturze, widząc w niej odczłowieczenie, surowość i monumentalność form. Więcej na stronie autorskiej.  Obok prezentujemy prace z cykli Sztuka czy nauka oraz Dehumana.

Tomasz Wójcicki [używa pseudonimu: Sweetek], rocznik ’68, mieszka w Lublinie,
wprowadzający do Okręgu Lubelskiego: Ryszard Karczmarski i Tadeusz Żaczek.
Skończył filozofię, od wielu lat pracuje jako grafik, produkując opakowania. Fotografuje od 2006 roku, głównie kamerami wielkoformatowymi 10x12 cali, 18x24 cm, 4x5 cala oraz średnim formatem. Ulubioną techniką jest mokry kolodion a ulubione odbitki to guma dwuchromianowa oraz odbitki srebrowe.  Jest autorem trzech albumów oraz wielu wystaw indywidualnych. Zrealizował cztery duże projekty fotograficzne dotyczące fotografii czarno-białej opartej na technologii z końca XIX wieku. Od 2016 roku posiada mobilne studio fotograficzne co daje możliwość używania technik szlachetnych w każdym miejscu. Na swoich ambrotypach odtwarza swoją wizję fotografii połowy XIX wieku.
Prezentowane obok prace to gumy dwuchromianowe 65x80 cm oraz ambrotypy 10x12 cali.