Mała Galeria Fotografii, Okręg Kujawsko-Pomorski ZPAF, ul. Różana 1, Toruń 
Wernisaż w czwartek 31 sierpnia o godz. 18:00, ekspozycja do 22 września 2023 
Kuratorka: Małgorzata Bardoń 
Galeria czynna w piątki w godzinach 15-18

Wystawa Radosława Brzozowskiego „Poza czasem” nie przez przypadek ukazuje się zaledwie kilka dni po kolejnym Światowym Dniu Fotografii, kolejnej rocznicy wynalezienia naszego medium. Stanowi ona bowiem prawdziwy hołd dla niemal dwustuletniego dorobku fotografii, wytworzonego przez nią bogactwa technologicznego i artystycznego, będąc jednocześnie niezwykle ważnym głosem w dyskusji poświęconej jej obecnej kondycji i wyzwań, przed jakimi stoją dziś twórcy. Dlatego jest to też pierwsza w dorobku artysty wystawa, która nie jest poświęcona jednemu tematowi fotograficznemu, nie składa się z jednego zestawu, a przede wszystkim, w której równie duże znaczenie, jak same zdjęcia mają towarzyszące im teksty autorskie. Teksty, które nie opisują prezentowanych fotografii, nie interpretują ich, lecz definiują relację twórcy i medium, można powiedzieć, że stanowią swoisty manifest artystyczny.
Dodatkowym, lecz niezwykle ważnym elementem wystawy będzie prezentacja badań prowadzonych przez autora w ramach finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki projektu badawczego oraz okazja do rozmowy o tych badaniach oraz spodziewanych wyników.
Wystawa z pewnością okaże się interesująca nie tylko dla fotografów i pasjonatów fotografii, którzy będą mogli zapoznać się z najważniejszymi technikami stosowanymi na przestrzeni blisko dwustu letniej historii fotografii, ale również dla historyków czy konserwatorów, a także badaczy historii procesów fotograficznych czy wreszcie artystów, szczególnie, że problemy, do których odnosi się twórca dotyczą nie tylko fotografii.

Cytaty:
➜ „Fotografia to nieodrodna córa rewolucji przemysłowej. Tyle, że każda rewolucja pożera własne dzieci – zaczyna z brodatym obliczem Marksa, a kończy z wąsiskiem Stalina albo gębą innego Robespiere’a.
Tak też było z fotografią i przemysłem. Nadużyciem byłoby oczywiście stwierdzenie, że fotografowie wieku dziewiętnastego cieszyli się prawdziwą niezależnością, rozwój technologiczny dokonał się pod strzechą, a samo medium było prawdziwie demokratyczne. Nie ulega jednak wątpliwości fakt, że w pierwszych latach, a nawet dekadach rozwoju fotografii twórcy i domorośli badacze mieli na jej rozwój wpływ gigantyczny, kto wie, czy nie większy niż wielkie zakłady przemysłowe, a tworzyć można było w całkowitej od owych zakładów niezależności. Z jednej strony już po mniej więcej 20-tu latach od wynalezienia medium istniały fabryki przetwarzające miliony jaj na papier albuminowy, istniał cały przemysł, który wyrósł dookoła fotografii. Z drugiej jednak, w tamtym czasie każdy mógł niemal całkowicie od podstaw stworzyć swoje materiały fotograficzne, a nawet aparat. Wiele podręczników z epoki podawało wręcz instrukcje w jaki sposób wszystkie materiały tworzyć od podstaw, od bardzo ogólnodostępnych składników takich jak wata, papier, srebrna moneta czy podstawowe kwasy, wówczas dostępne bez ograniczeń i deklaracji podwójnego zastosowania.”
➜ „Wszystkie śmierci fotografii. Pierwszą chyba „śmierć” fotografii ogłoszono już w połowie wieku dziewiętnastego, wraz z pojawieniem się słynnych (choć dla wielu ówczesnych fotografów lepszym określeniem byłoby pewnie „osławionych”) carte de visite. Te niewielkie portreciki, nie odbiegające w większym stopniu od zwykłych wizytówek, były pierwszą formą fotografii prawdziwie dostępnej i to zarówno pod względem technologicznym, jak i ekonomicznym. Szczególnie, że mniej więcej w tym samym czasie upowszechniły się o wiele prostsze sposoby pozyskiwania negatywów fotograficznych takie, jak mokry kolodion, a także pojawiły się fabrycznie przygotowane papiery albuminowe.
Kolejną „śmierć” fotografii przyniosło pojawienie się dostępnych komercyjnie suchych płyt, zwalniających fotografa z konieczności produkowania własnych materiałów, kolejną przyniosło słynne kodakowskie hasło „ty naciskasz guzik, my robimy resztę” (dla przypomnienia, nie mówimy tu o fotografii cyfrowej lecz o haśle reklamowym Kodaka z 1888 roku). Później były taśma zwojowa, mały obrazek, fotografia cyfrowa, smartfony. Oczywiście fotografia nie umarła, nie zabił jej żaden z owych przełomów choć niemal z każdym śmierć fotografii wieszczono. Ostatni raz o śmierci fotografii czytałem w Newsweeku bodajże w roku 2008. Każdorazowo jednak fotografia zmieniała się i to bardzo. Stawała się bardziej demokratyczna, bardziej dostępna. Znikały bariery powstrzymujące przed tworzeniem zdjęć. Za każdym też razem zwiększała się ilość osób fotografujących, ilość powstających zdjęć. Można też zaryzykować twierdzenie, że zwiększała się też ilość zdjęć złych czy przypadkowych i zapewne właśnie do tego faktu odnosili się krytycy mówiący o śmierci fotografii. Bo czyż radosną pstrykaninę niewiele czasami różniącą się od zachowania wyposażonego w smartfona orangutana można jeszcze nazwać fotografią? Choć, skoro obrazy tworzone przez świnię ponoć nadal są malarstwem….”

Radosław Brzozowski - twórca, edukator, badacz, naukowiec, artysta.
Członek ZPAF w Okręgu Kujawsko-Pomorskim. Wśród polskich artystów fotografików Radosław Brzozowski to postać szczególna, łącząca w sobie i wykorzystująca w działalności artystycznej wiele światów od literatury i studiów filologicznych po badania konserwatorskie i twórczość artystyczną.
Z fotografią związany jest ‚od zawsze’, odkąd zafascynowała go w dzieciństwie. Jak wszyscy w tamtym czasie rozpoczął przygodę od zmontowanej w łazience ciemni i poznania materiałów bydgoskiego Fotonu.
Rewolucja cyfrowa sprawiła, że na kilka lat pracę w ciemni zawiesił by zająć się cyfrową fotografią aktu. Ten okres zwieńczyła publikacja bestsellerowej książki „Fotografia obnażona” wydanej nakładem wydawnictwa Helion oraz wystawy prezentowane w Galerii Zamek w Lubinie, Centrum Kultury Mózg czy Muzeum Fotografii w Bydgoszczy.
Równolegle z prezentacją wystaw podsumowujących tamten okres twórczości Radosława Brzozowskiego rozpoczęła się jego, trwająca do dziś, fascynacja technikami historycznymi w fotografii. Jako jeden z pierwszych w Polsce rozpoczął pracę z nimi co zaowocowało między innymi pierwszymi w powojennej Polsce odbitkami wykonanymi w technice platynotypii prezentowanymi na wystawie „Fotografia Obnażona” w 2013 roku, a także odtworzeniem w 2018 roku unikatowej techniki rezynotypii.
Brak publikacji poświęconych dawnym procesom fotograficznym oraz ogólnodostępnych źródeł na ich temat sprawił, że każdy, kto chciał wówczas tworzyć z ich użyciem musiał niejako z konieczności stawać się badaczem. Radosław Brzozowski poszedł jednak dalej pogłębiając i formalizując swe badania w ramach studiów doktoranckich w Szkole Doktorskiej prowadzonej przez Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie prowadzi finansowane przez Narodowe Centrum Nauki badania nad dziewiętnastowiecznymi technikami srebrowymi. Jednocześnie też artysta ten chętnie dzieli się swą wiedzą prowadząc warsztaty poświęcone dawnym technikom fotograficznym i publikując poświęcone im poradniki, których do chwili obecnej ukazało się pięć, w tym dwa tłumaczone na język angielski. Jest on także autorem jednego z rozdziałów w wydanej przez Routlege Press książce poświęconej samodzielnie przygotowywanym emulsjom żelatynowo-srebrowym.
Głębokie zaangażowanie w pracę badawczo-naukową i studia nie oznaczały bynajmniej dla twórcy zawieszenia działalności artystycznej; wręcz przeciwnie, powstałe w tym czasie prace Radosława Brzozowskiego prezentowane były na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą, a także nagradzane w krajowych i międzynarodowych konkursach. Jest on także dwukrotnym stypendystą Marszałka Województwa Pomorskiego.
Wybrane wystawy indywidualne
• Czarne/białe – Galeria Zamkowa w Lubinie, Muzeum Fotografii w Bydgoszczy,
• Fotografia Obnażona – Centrum Kultury Mózg, Bydgoszcz
• Minione, nie zapomniane – Muzeum Kaszubski Park Etnograficzny im Teodory i Izydora Gulgowskich
  we Wdzydzach Kiszewskich; Mała Galeria ZPAF, Toruń
• Gniew Piękno Nieznane – Biblioteka Oliwska, Gdańsk (wystawa powstała w ramach Stypendium
  Marszałka Województwa Pomorskiego dla Twórców Kultury)
• Overview of 19th Century Photographic Processes – Photografijos Muziejus, Siauliai, Litwa
Wybrane wystawy zbiorowe
• International Nude 2013 – Lightbox Gallery, Oregon, USA
• Exposed, Exploring the Roots – Gallery Lumina, Wiedeń, Austria
• Alternative Processes, Handmade – The SE Centre for Photography, USA
• Remis 2015 - Ostrów Wielkopolski, Polska
• Remis 2017 – Ostrów Wielkopolski, Polska
• „1/2” – Akademia Sztuk Pięknych, Pałac Czapskich, Warszawa
Wybrane konkursy
• Monochrome Awards 2016 – wyróżnienie
• Fine Art Photography Awards 2017– pierwsze miejsce w kategorii ‘Seascape‘,
  wyróżnienie w kategorii ‘Nude‘
Wybrane publikacje
• „Fotografia Obnażona” – wyd. Helion 2011
• „Ambrotypia – Przewodnik praktyczny”- wyd. Szlachetna Fotografia, 2015
• „Odbitka albuminowa – Przewodnik Praktyczny”- wyd. Szlachetna Fotografia, 2015
• „Odbitka pigmentowa – Przewodnik praktyczny” wyd. Szlachetna Fotografia, 2016
• „Cyjanotypia – Przewodnik praktyczny”- wyd. Szlachetna Fotografia, 2016
• „Ciemnia analogowa – Przewodnik praktyczny“- wyd. Szlachetna Fotografia, 2017
• „Wesele Kaszubskie wg I. Gulgowskiego- wyd. Szlachetna Fotografia, 2017