„Hauptmann Alfred Böhmer. Oficer i fotograf” 
Książka o pionierze niemieckiej fotografii piktorialnej końca XIX i początku XX wieku 
Projekt i tekst: Zenon Harasym 
Wydawca: Niemieckie Towarzystwo Kulturalno – Społeczne we Wrocławiu, 2018

Hauptmann Alfred Böhmer. Oficer i fotograf.
104 strony, ok.52 fotografii, format 21x23 cm
Oprawa: miękka ze skrzydełkami, język polski
Rok wydania 2018, nakład: 300 egzemplarzy
ISBN 978-83-939684-4-2
Projekt książki: Zenon Harasym
Tekst: Zenon Harasym
Wydawca: Niemieckie Towarzystwo Kulturalno–Społeczne we Wrocławiu

Alfred Bőhmer (ur. 13.05.1858 r. , zm. 21.06.1908 r.)
pochodził z pruskiej szlachty, karierę oficerską w pruskiej armii rozpoczął od ukończenia w 1878 r. elitarnej szkoły kadetów Lichterfelde Hauptkadettenanstalt w Berlinie. Przez ponad 12 lat stacjonował w Opolu jako Bezirksoffizier im Landwehrbezirk Oppeln. Był żonaty z Marią Elisabeth von Glasenapp [¹], wdową po Hauptmanie Felixie v. Lettow–Vorbeck.
Jego pasją była fotografia, dzięki której znalazł miejsce w historii niemieckiej fotografii artystycznej końca XIX i początku XX wieku. Dwa rodzaje fotografii, krajobraz i portret znajdowały się w kręgu jego artystycznych zainteresowań. Był „mistrzem światła”, unikał stosowania technik specjalnych, pozostał wierny fotografii „czystej”, choć interpretowanej w typowej dla piktorializmu manierze. Jego fotografie charakteryzują się miękkim rysunkiem i malarską wyobraźnią. Ówcześni recenzenci byli zgodni, Böhmer wypracował sobie własny styl fotografowania krajobrazu. Był znakomitym obserwatorem krajobrazu, skoncentrował się na wyborze odpowiednich warunków pogodowych, światła i cienia i ich wpływu na sposób fotografowania. Mimo, że jego znaczenie dla niemieckiej fotografii artystycznej było już podkreślane na początku XX w. a także wspominany jest w niektórych współczesnych publikacjach, to nie doczekał się szerszego opracowania. Niniejsza książka jest próba szerszego przedstawienia miłośnikom historii fotografii postaci Alfreda Böhmera i jego dorobku artystycznego. Liczne zamieszczone w książce cytaty z recenzji jego prac, opublikowanych w ówczesnej prasie fotograficznej, pozwalają czytelnikowi zapoznać się również z ówczesnymi poglądami na fotografię artystyczną.
-----
[¹] Glasenapp, to pomorski ród szlachecki, którego początki sięgają XIII wieku.

Zenon Harasym ukończył Politechnikę Wrocławską w 1964 roku, a w 1976 doktoryzował się w Instytucie Metrologii Elektrycznej Politechniki Wrocławskiej. Od 1978 roku jest członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików. Brał udział w ponad 310 wystawach zbiorowych w kraju i za granicą, uzyskując liczne nagrody. W dorobku artystycznym ma ponad 60 wystaw indywidualnych. W 2009 roku został odznaczony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej”, a w roku 2017
– Honorową Złotą Odznaką „Zasłużony dla Województwa Dolnośląskiego”.
Jego prace znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Historii Fotografii w Krakowie, Muzeum Sportu w Warszawie, Liptowskiego Muzeum w Rużomberku (Słowacja), Zeiler Photo und Film Museum w Zeil a. M. (Niemcy), a biografię opublikowano w Encyklopedie Internationale des Photographes de 1839 à nos jours, CD-ROM. Ed. Ides Et Calendes, Neuchatel (Szwajcaria) 1997, Antologii fotografii polskiej 1839–1989, Lucrum, Bielsko-Biała 1999, Słowniku biograficznym fotografów polskich 1846–2006, ZPAF, Warszawa 2008. Od ponad 35 lat zajmuje się kolekcjonowaniem starych fotografii. Jest autorem i współautorem książek o historii fotografii i poradników dla kolekcjonerów starych fotografii.